To był temat, który długo wisiał na mojej liście publikacji. Temat wyścigów samochodowych nie interesuje mnie, by pilnie śledzić poczyniania Formuły 1 czy WRC. Niemniej kiedyś znalazłem informację, że istnieje grupa ludzi, którzy niekoniecznie chcą inwestować wielkie pieniądze w auta, ale kupują auta bliższe kasacji lub po prostu za jakieś śmieszne pieniądze i… ścigają się nimi.

Czym są Wyścigi Wraków?

Idea jest prosta jak i regulamin. Auta, które mogą brać udział powinny być sprawne w paru punktach (pasy bezpieczeństwa, tapicerki na przednich drzwiach, napęd na jedną oś, brak przednich lamp i sprawne światło stop) i ich wartość nie powinna przekraczać 2000PLN. Można przywieźć na lawecie, ale można też przyjechać (choć warto mieć w razie czego lawetę na powrót…). Tyle jeśli chodzi o techniczne kwestie samochodów.

Jak myślicie – ile takich aut mogło przyjechać się ścigać? Ja spodziewałem się, że może będzie 10. Tymczasem ekip było… 38! Wyścigi kwalifikacyjne są w różnych konfiguracjach, z reguły 4-5 aut i kilka okrążeń, ale polne ukształtowanie terenu może zweryfikować możliwość dalszej jazdy szybciej niż inni rajdowcy. Nie ma jednak tego złego – na koniec wyścigu koparki czy widlaki przywracają auta do jazdy i… do następnego wyścigu. W specjalnych sytuacjach OSP czeka w pobliżu jak i Ambulans – zdarzają się dachowania czy pożary!

Czy to tylko wyścigi?

Praktycznie to imprezy na które wstęp jest darmowy (!). Jasne, znajdziemy tam opcjonalne płatne atrakcje (np. lot helikopterem, przejażdżka oldschoolowymi autami), jest mała gastronomia, scena i z jednej strony to ma efekt trochę wiejskiego festynu z drugiej – organizator naprawdę ma pojęcie co robi, bo organizacyjnie ja byłem bardzo pozytywnie zaskoczony. Nawet parking był darmowy!

Publiczność – kilkaset osób jeśli nie więcej stawiło się oglądać zmagania choć trzeba przyznać, że w większości to jednak okoliczni mieszkańcy sądząc po tablicach aut na parkingu.

Gdzie można to zobaczyć?

Niestety jako mieszkańcy Wielkopolski nie mamy żadnej imprezy bardzo blisko. Społeczność wrakowych rajdowców skupia się w PLW – Polskiej Lidze Wraków i kalendarz imprez jest znany na początku letniego sezonu. Niestety – dominuje region wschodniej Polski i właśnie dlatego nigdy nie miałem tego po drodze. Jeśli chodzi o wszelkie wiadomości to śledźcie profil na Facebooku – PLW – Polska Liga Wraków – Wrak Race. Przy okazji warto wspomnieć, że w okolicach Poznania były kiedyś takie wydarzenia, w Jeziorach Wielkich, ale niestety od wielu lat nie zostały reaktywowane.

Ja wytypowałem Chąśno Drugie, które leży pod Łowiczem i z reguły wydarzenia były w sierpniu. Wymyśliłem, że można to połączyć z Łodzią i to wpadło idealnie. Sobota – spokojny dojazd do Łodzi, zwiedzanie jednego-dwóch miejsc, niedziela – godzinny dojazd pod Łowicz i powrót do Poznania 2,5h.

Jaka jest moja ocena – czy warto?

Nie ma co ukrywać – byłem pozytywnie nastawiony i czekałem, by to zobaczyć. Choć na początku widok wiejskiego festynu nie do końca miał dla mnie wyścigowy klimat to jednak organizacyjnie spina się to naprawdę dobrze. Jeśli chodzi za to o danie główne czyli wyścig – tor był dość wąski i grząski. Jak wspomniałem wyżej – łatwo można było się zakopać i regularnie niektóre ekipy nie kończyły wyścigu. Czasem to była definitywnie ich wina – zbyt pochopnie podeszli do zakrętu, czasem totalny przypadek, a innym razem wynik walki o miejsce. To sprawiało, że w niektórych rundach ścigania było po prostu mało pomimo gazowania do odcinki i wycieraczek zmywających piach z przednich szyb.

Sporo też zależało od ekip i doświadczenia. Byli widoczni nowicjusze, którzy raczej szorowali tyły i obierali bezpiecznie ścieżki, ale byli też doświadczeni i widać to było zarówno po nieco lepiej przystosowanych autach, ale też sportowym zacięciu i zaangażowaniu. Ci też sprawiali właśnie sporo radości kibicom, bo potrafili dogonić innych, ryzykownie wyprzedzić, a nawet… uderzyć w auto przeciwnika! Nikt nie przejmował się tam utraconymi częściami, po prostu odsuwało się na bok po wyścigu i… tyle 😉

Kiedy tam byłem trochę brakowało mi właśnie tego realnego ścigania. Ale z drugiej strony o ile wyścigi samochodowe nie są moim hobby o tyle żużel oglądać lubię i tam też potrafią być mecze w których mijanek jest od groma, ale też takie gdzie po starcie kończy się rywalizacja. I nie sprawia to, że przestaję żużel lubić, ot – zdarza się.

Podsumowanie

Swoją ciekawość zaspokoiłem.  Nie zostaliśmy do końca, ale te 3 godziny spędzone na oglądaniu zmagań naprawdę nie pozwoliły się nudzić. Nie uważam, żeby warto było jechać specjalnie to zobaczyć, bo 3h drogi, 3h rozrywki i 3h powrotu po prostu się nie kalkuluje. Ale jeśli będziecie akurat gdzieś w okolicy kiedy będą jakieś zmagania to naprawdę warto. To jednak dość niecodzienna sprawa, a fakt, że to jest darmowe to już w ogóle zaskakuje.